با این جماعت در هم جوش

پگونه چینی شعرم را

از لای این همه چرخهای گاری و ماشین

تا ان طرف برسانم

بی آن که از زلال رویاهایم

چیزی لب پر بزند

            بریزد

                    بر خاک

 

 

 

نه مرگ را درک کردن عیب است

و نه از مرگ ترسیدن

زیستن نیروی شگفت ماست

زیستن قهرمانی است

و در حالی که می دانیم خواهیم مرد

حتما خواهیم مرد...!

                                                 (ناظم حکمت)

 

 

 

چیزی در این حوالی حتماهست

با این همه قشنگی

همین جاها

حتما کمین نشسته است

بی چیزی

آدم این همه آدم نمی شود...!

                                              (سهراب سپهری)

 

 

 

 

 

 


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ۸:٤۳ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳۸٩/۸/۱٢