من و این درد آشنای همیم

مرهم زخم هم ، دوای همیم

پیچک و شاخ سبزلحساسیم

که در این باغ از برای همیم

سخن از ترک گفتن آسان نیست

مبتلای هم و بلای همیم

در قفس گر چه عمر می گذرد

بلبل طبع با صفای همیم

هر غزل خنجری است بر دل خون

درد زخمان بی شفای همیم

من وترس از خیال بی تو شدن

در تظاهر که دل رضای همیم

سخن از رفتن آمد و دیدم

هر یکی زود تر فدای همیم...

 

 

                                                                           آن این عکس - وحید ضیائی


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ۱٢:۳٠ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳۸٩/٧/٢٢