آغوش تو حق داشت سرم را نشناسد

حق داشت سر در به درم را نشناسد

 

انبوه غمی نیست که سنگین و سترون

ابعاد نحیف کمرم را نشناسد

 

دنیای غریبی ست چگونه بپذیرم ؟

که همقفسم عطر پرم را نشناسد

 

در شهر نماندست درختی که به یادت

برگرده خود ضربدرم را نشناسد

 

من کور شدم چشم به دوازه کنعان

ای کاش زلیخا پسرم را نشناسد.

                                                      حامد عسگری

 


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ٢:٢٧ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳۸٩/۱/٢٤