یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر بخورد

نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد

خطی ننویسم که آزار دهد کسی را

راهی نروم که بیراه باشد

یادم باشد که روز و روزگار خوش است

همه چیز روبه راه و بر وفق مراد است و خوب

تنها دل ما دل نیست

یادم باشد در برابر فریاد ها سکوت کنم و در برابر تیرگی ها نور بپاشم

یادم باشد جواب کین را با کمتر از مهر و جواب دورنگی را با کمتر از صداقت ندهم

یادم باشد سنگ خیلی تنهاست!

یادم باشد با سنگ هم لطیف رفتار کنم ...

مبادا دل تنگش بشکند!

یادم باشد برای درس گرفتن و درس دادن به دنیا آمده ام ...

نه برای تکرار اشتباهات گذشتگان!

یادم باشد زندگی را دوست دارم

یادم باشد هر گاه ارزش زندگی از یادم رفت در چشمان حیوان بی گناهی که به سوی قربانگاه می رود زل بزنم...تا به مفهوم نبودن پی ببرم.

یادم باشدبا گوش سپردن به آواز شبانه ی دوره گردی که از سازش عشق می بارد...می توان به اسرار عشق پی برد و زنده شد!

یادم باشد معجزه ی قاصدک ها را باور داشته باشم!

یادم باشد گره دلتنگی هر کسی تنها با دستان خودش باز می شود...!

                                                                                     سید مجتبی معظمی

 

 


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ۱۱:٠٢ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳۸۸/۱٢/٢٠