سحرم دولت بیدار به بالین آمد                   گفت برخیز که آن خسروِ شیرین آمد

قدحی در کش و سرخوش به تماشا بخرام          تا ببینی که نگارت به چه آیین آمد

مژدگانی بده ای خلوتی نافه گشای               که ز صحرای ختن آهوی مشکین آمد

گریه آبی به رخ سوختگان باز آورد             ناله فریاد رس عاشق مسکین آمد

مرغ دل باز هوادار کمان ابرویی ست             ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد

ساقیا می بده و غم مخور از دشمن و دوست      که به کام دل ما آن بشد و این آمد

رسم بد عهدی ایام چو دید ابر بهار          گریه اش بر سمن و سنبل و نسرین آمد

چون صبا گفته ی حافظ بشنید از بلبل          عنبر افشان به تماشای ریاحین آمد

                                                                                                                                   

 


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ۱:٢٤ ‎ق.ظ تاریخ ۱۳۸۸/۱٢/٥