روز پائیزی میلاد تو در یادم هست

روز خاکستری سرد سفر یادت نیست

ناله ی ناخوش از شاخه جدا ماندن من

در شب آخر پرواز خطر یادت نیست

تلخی فاصله ها نیز به یادت ماندست

نیزه بر باد نشسته ست و سپر یادت نیست

خواب روزانه اگر در خور تعبیر نبود

پس چرا گشت شبانه دربه در یادت نیست

من به خط و خبری از تو قناعت کردم

قاصدک کاش نگویی که خبر یادت نیست

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید

کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست

تو که خودسوزی هر شب پره را می فهمی

باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست

تو  به دلریختگان چشم نداری بیدل

آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست

یادم هست...! یادت نیست....!؟ 

                                                                          شهیار قنبری


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ۱:٢۳ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳۸۸/٩/٢٩