من خواب دیده ام که کسی می آید

من خواب یک ستاره ی قرمز دیده ام

و پلک چشمم هی می پرد

و کفش هایم هی جفت می شوند

و کور شوم اگر دروغ بگویم

کسی می آید

کسی دیگر

کسی بهتر

کسی که مثل هیچ کسی نیست

و مثل آن کسی است که باید باشد

و قدش از درختان خانه ی معمار هم بلندتر است

و صورتش

از صورت امام زمان هم روشن تر

و اسمش آن چنان که مادر

در اول نماز و آخر نماز صدایش می کند

یا قاضی الحاجات است

و می تواند

تمام حرف های سخت کتاب کلاس سوم را با چشم های بسته بخواند

من پله های پشت بام را جارو کرده ام

و شیشه های پنجره را هم شسته ام

کسی می آید

کسی از باران

از صدای شرشر باران

از میان پچ و پچ گلهای اطلسی

کسی می آید

کسی که ...

آمدنش را

نمی شود

گرفت

             دستبند زد

                                  و به زندان انداخت!

                                                                

                                                                    (فروغ فرخزاد)


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ٢:۱۳ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٠/٢/۱٥