رودها در جاری شدن،و دانه هادر سبز شدن،معنی پیدا می کنند؛

 کوهها با قله ها،دریاها با موجها،

جنگلها با د رختان،و درختان با برگها،

 زندگی می یابند؛

 و انسانها

همه ی انسان ها

 با عشق،

  تنها با عشق،معنی و زندگی می یابند؛

 پس بار خدایا بر من رحم کن؛

 بر من که می دانی ناتوانم رحم کن؛

 باشد که لباس فاخری بر تن نداشته باشم؛

 باشد که حتی دست یا پایی نداشته باشم؛

 اما

نباشد

 هرگز نباشد که در دلم عشق نباشد؛

 

                                                               آمین

 


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ٦:۳٠ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳۸٩/۱۱/۳٠