روزی..


به یک درخت جوان گفت کُنده ای

«باشد که میزِ گوشه ی میخانه ای شوی»

تا از غمِ زمانه بیابی فراغِ بال،

ای کاشکی نشیمنِ پیمانه ای شوی

یا اینکه ازتو ، کاسه ی "تاری" در آورند

شورآفرینِ مطربِ دیوانه ای شوی

یا صندوقی کنند تورا ، قفل ،پشتِ قفل

گنجی نهان به سینه ی ویرانه ای شوی

اما زِسوزِ سینه دعا می کنم تورا،

چون من مباد آنکه " درِ" خانه ای شوی!

چون من مباد شعله ور و نیمه سوخته،

روزی قرین ِ آهِ غریبانه ای شوی

چون من مباد آنکه به دستانِ خسته ای،

در مویِ دخترانِ کسی شانه ای شوی!»


روزی به یک درخت جوان گفت کُنده ای:

   «باشد که میزِ گوشه ی میخانه ای شوی«

 

 

                                                       حسین جنتی

 

     

          

 

 

 

 


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ۸:۱٠ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٢/٥/٥