می خـواهـم از کسی بسـرایم که آفتــاب

حسـرت نشین سایـه ای از ذوالفـقار اوسـت

 

آن راز گـونـه ای که به عالم هر آنچـه هست

یا نیـسـت، یا همیشـه تـرین وامـدار اوسـت

 

                                           

 

 

 

                   می خـواهم از کسی بسـرایم که اسـم نیست

                                       امّــا، کلید گمشــده اســم اعظــم اســت

                ایینـه ای که هـر چـه بـر او خیـره می شـوم

                                 حس می کنـم که بینش و بینایی ام کم است...

 


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ۳:٥٢ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٠/۸/٢٤



 

                              

 

جنگل حافظه ی عجیبی دارد

از گهواره ی چوبی من

هنوز

آواز مادرم

  آویخته

 

 

                                                        کروب رضایی


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ٥:٥۱ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٠/۸/۱۸


                      

 

ویراستار

 تمام جمع هایم را جدا نوشت؛ 

آدم‌ها 

این‌ها

 آن‌ها

 چشم‌ها

 دست‌ها

 و گفت : 

فقط «قلبها» می‌توانند

 به هم چسبیده باشند.

 

 

علی کاکاوند

                                                     

             


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ٤:٢۳ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٠/۸/۱۸