یک شب دلی به مسلخ خونم کشید و رفت


دیوانه ای به دام جنونم کشید و رفت

پس کوچه های قلب مرا جستجو نکرد 
تنها مرا به عمق درونم کشید و رفت


یک آسمان ستاره ی آتش گرفته را
بر التهاب سرد قرونم کشید و رفت

من در سکوت و بغض و شکایت ز سرنوشت
خطی به روی بخت نگونم کشید و رفت

تا از خیال گنگ رهایی رها شوم
بانگی به گوش خواب سکونم کشید و رفت

شاید به پاس حرمت ویرانه های عشق
مرحم به زخم فاجعه گونم کشید و رفت

تا از حصار حسرت رفتن گذر کنم
رنجی به قدر کوچ کنونم کشید و رفت

دیگر اسیر آن من بیگانه نیستم

از خود چه عاشقانه برونم کشید و رفت

                                                    (دکتر افشین یداللهی)

 

 با یاد و خاطره ی پاره های قلبم که سطر به سطر این خطوط سرشار یادشان است .یه یاد آنها که عاشقانه از خود برونم کشیدند!

 


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ٧:٤٠ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٠/۳/٢٠


                                          

 

ای سرو جان گرفته ی باغ کتاب ها
خاتون غرفه های نگارین خواب ها
زایندگی گرفته ز تو بطن خاک ها
پاکیزگی گرفته ز تو ذات آب ها
ای در کتاب زندگیم اشتیاق تو
توجیه شاعرانه ی فصل شتاب ها
ای استجابت و تنهایی مرا
شبهای بازوان عزیزت جواب ها
تو کیستی در سفر جستجوی تو
صد چشمه جوش زند ز کویر سراب ها
مست از تو شد هر آینه دریا که مست شد
ای شط ملتقای تمام شراب ها
دل می دهد بشارتم از بازگشتنت
و روزهای خالی  از این اضطراب ها
و آنروز دور نیست که فانوس می شوند
در کوچه های آمدنت آفتاب ها

 

حسین منزوی

 

 

 


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ٩:٥٩ ‎ق.ظ تاریخ ۱۳٩٠/۳/۱۱


 

 

 

آغاز ترانه ی تگرگی مادر

سرسبز ترین بهار و برگی مادر

دریای تو را نه خاک می خشکاند

نه غصه ی زندگی نه مرگی مادر....

 

                                                                   حسین رضوی فرد


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ۱۱:۱٥ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٠/۳/٢