پس از او نیز نامش را نگه دار

شکوه صبح و شامش را نگه دار

زمستان پیرمردی سالخورده است

بهارا احترامش را نگه دار...

 

     


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ۱۱:۳۳ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٢/۱٢/۱۳


                      

 

 

تو هم دیوانه‌ی گنجشک‌ها باش
پری بر شانه‌ی گنجشک‌ها باش
زمستان فصل ویرانی‌ست، ای برف!
به فکر لانه‌ی گنجشک‌ها باش

 

 

 

 


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ٧:٠٠ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٢/۱٠/٢


بگذار که این باغ درش گم شده باشد
گل های ترش برگ و برش گم شده باشد

جز چشم به راهی به چه دل خوش کند این باغ
گر قاصدک نامه برش گم شده باشد

باغ شب من کاش درش بسته بماند
ای کاش کلید سحرش گم شده باشد

بی اختر و ماه است دلم مثل کسی که
صندوقچه ی سیم و زرش گم شده باشد

شب تیره و تار است و بلا دیده و خاموش
انگار که قرص قمرش گم شده باشد

چاهی است همه ناله و دشتی است همه گرگ
خواب پدری که پسرش گم شده باشد

آن روز تو را یافتم افتاده و تنها
در هیبت نخلی که سرش گم شده باشد

پیچیده شمیمت همه جا ای تن بی سر
چون شیشه ی عطری که درش گم شده
باشد....

 

                                            سعید بیابانکی


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ۱:٤٦ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٢/۸/٢٢


 

پاییز می رسد که مرا مبتلا کند
با رنگ های تازه مرا آشنا کند


پاییز می رسد که همانند سال پیش 
خود را دوباره در دل قالیچه، جا کند


او می رسد که از پس نه ماه انتظار
راز درخت باغچه را بر ملا کند


او قول داده است که امسال از سفر
اندوه های تازه بیارد ـ خدا کند ـ


او می رسد که باز هم عاشق کند مرا
او قول داده است و باید وفا کند


پاییز عاشق است و راهی نمانده است 
جز این که روز و شب بنشیند دعا کند


ـشاید اثر کند و خداوند فصل ها
یک فصل را به خاطر او جا به جا کند


تقویم خواست از تو بگیرد بهار را
تقدیر خواست راه شما را جدا کند

خش خش ... صدای پای خزان است،یک نفر
در را به روی حضرت پاییز وا کند...
                                                                               علیرضا بدیع

 


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ۱٢:٤٦ ‎ق.ظ تاریخ ۱۳٩٢/٧/٢٦


    به مناسبت تولدم

    و تولدم..   

                                       

 

دو سال است که
می‌دانم

 

بی‌قراری
چیست

درد چیست

مهربانی چیست...

دو سال است که
می‌دانم

عشق  چیست

راز
چیست!

چشم‌های تو

شناسنامه‌ی مرا
عوض کردند

 

امروز من دو ساله
می‌شوم

 

                                                           گروس عبدالملکیان


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ٧:٠٠ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٢/٦/۱٧


                         

 

دوست دارمش 

مثل دانه ای که نور را

    مثل مزرعی که باد را

         مثل زورقی که موج را

            یا پرنده ای که اوج را

دوست دارمش...

 

      


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ٦:٤٥ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٢/٦/۱٧


                         

 

روزی..


به یک درخت جوان گفت کُنده ای

«باشد که میزِ گوشه ی میخانه ای شوی»

تا از غمِ زمانه بیابی فراغِ بال،

ای کاشکی نشیمنِ پیمانه ای شوی

یا اینکه ازتو ، کاسه ی "تاری" در آورند

شورآفرینِ مطربِ دیوانه ای شوی

یا صندوقی کنند تورا ، قفل ،پشتِ قفل

گنجی نهان به سینه ی ویرانه ای شوی

اما زِسوزِ سینه دعا می کنم تورا،

چون من مباد آنکه " درِ" خانه ای شوی!

چون من مباد شعله ور و نیمه سوخته،

روزی قرین ِ آهِ غریبانه ای شوی

چون من مباد آنکه به دستانِ خسته ای،

در مویِ دخترانِ کسی شانه ای شوی!»


روزی به یک درخت جوان گفت کُنده ای:

   «باشد که میزِ گوشه ی میخانه ای شوی«

 

 

                                                       حسین جنتی

 

     

          

 

 

 

 


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ۸:۱٠ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٢/٥/٥


                            

 

ﻣﻦ ﻣﺪﺗﯽ‌ﺳﺖ ﺍﺑﺮ ﺑﻬﺎﺭﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ

ﺑﺎﯾﺪ ﻭﻟﻢ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﺒﺎﺭﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ



ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻫﯿﺠﺎﻥ ﺗﻐﺰﻟﻢ

ﭼﯿﺰﯼ ﺑﺠﺰ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ



ﺟﺎﻥ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺟﺎﻥ ﺗﻮ

 ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺣﺎﺿﺮﻡ...

ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺁﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ



ﺍﺯ ﺣﺪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻣﺖ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﻋﺎﺟﺰﻧﺪ

ﺍﺻﻼ‌ ﻧﻤﯽ‌ﺷﻮﺩ ﺑﺸﻤﺎﺭﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ



ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﺩﺭ ﮐﺸﺎﮐﺶ ﮐﻮﻩ ﻭ ﮐﻮﯾﺮ ﻭ ﺩﺷﺖ

ﺩﺭﯾﺎ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺩﻝ ﺑﺴﭙﺎﺭﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ



ﻣﻦ ﻣﺎﻫﯿﻢ ﺗﻮ ﺁﺏ

ﺗﻮ ﻣﺎﻫﯽ ﻣﻦ ﺁﻓﺘﺎﺏ

ﯾﺎﺭﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺗﻮ ﻭ ﯾﺎﺭﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ



ﺑﺎ ﺁﻥ ﺻﺪﺍﯼ ﻧﺎﺯ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻏﺰﻝ ﺑﺨﻮﺍﻥ

ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ

                                                                       

                                                                                ﻣﻬﺪﯼ ﻓﺮﺟﯽ

 

                  


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ٩:۱٠ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٢/۳/۸



کوک کن ساعتِ خویش ! 
             اعتباری به خروسِ سحری ، نیست دگر 
                     دیر خوابیده و برخاسـتنـش دشـوار است
کوک کن ساعتِ خویش !
                  که مـؤذّن ، شبِ پیـش
                           دسته گل داده به آب 
                                     و در آغوش سحر رفته به خواب ...
کوک کن ساعتِ خویش !
                 شاطری نیست در این شهرِ بزرگ
                                  که سحر برخیزد
                               شاطران با مددِ آهن و جوشِ شیرین
                                                   دیر برمی خیزند
کوک کن ساعتِ خویش ! 
                که سحر گاه کسی
                       بقچه در زیر بغل ، راهیِ حمّامی نیست
                               که تو از لِخ لِخِ دمپایی و تک سرفه ی او برخیزی
کوک کن ساعتِ خویش !
          رفتگر مُرده و این کوچه دگر
                   خالی از خِش خِشِ جارویِ شبِ رفتگر است
کوک کن ساعتِ خویش !
             ماکیان ها همه مستِ خوابند
                        شهر هم . . .
                             خوابِ اینترنتیِ عصرِ اتم می بیند
کوک کن ساعتِ خویش !
             که در این شهر ، دگر مستی نیست
                      که تو وقتِ سحر ، آنگاه که از میکده برمی گردد
                                 از صدای سخن و زمزمه ی زیرِ لبش برخیزی
کوک کن ساعتِ خویش ! 
                 اعتباری به خروسِ سحری نیست دگر ،
                                          و در این شهر سحرخیزی نیست
                                                           و سـحر نـزدیک است .....

  اثری از کیوان هاشمی به یاد فریدون فروغی


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ۱٠:٠٠ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٢/٢/٤


         

 

                     بوی باران

                   بوی سبزه

                      بوی خاک...

       شاخه های شسته ، باران خورده، پاک

               آسمان آبی و ابر سپید

                  برگ های سبز بید

                      عطر نرگس، رقص باد....

             نغمه ی شوق پرستوهای شاد

                خلوت گرم کبوترهای مست

                      نرم نرمک

         می رسد اینک بهار

 

          خوش به حال روزگار

 

   

      

                خوش به حال چشمه ها و دشت ها

                    خوش به حال دانه ها و سبزه ها

                        خوش به حال غنچه های نیمه باز

            خوش به حال دختر میخک - که می خندد به ناز-

                      خوش به حال جام لبریز از شراب

                              خوش به حال آفتاب

 

                             

ای دل من

گرچه در این روزگار

جامه ی رنگین نمی پوشی به کام

باده ی رنگین نمی پوشی ز جام

نقل و سبزه در میان سفره نیست

جامت از آن می که می باید تهی ست

                  ای دریغ از تو!! اگر چون گل نرقصی با نسیم

                  ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب!

ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار

 

                گر نکوبی شیشه ی غم را به سنگ

                    هفت رنگش می شود هفتاد رنگ...

 

                                                                   فریدون مشیری

 

  


نویسنده : الهام عاکف / عاطفه وفایی ساعت ٩:۱٠ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٢/۱/۱